Ik, Esther Hoornweg werk met veel plezier bij de Regionale Instelling Beschermd Wonen in Zuid Kennermerland ( RIBW K/AM). De RIBW zorgt ervoor dat mensen met een psychiatrische achtergrond gewoon in de maatschappij kunnen wonen, uitgaande van hun eigen wensen en mogelijkheden. Onder andere door begeleiding bij het functioneren in de samenleving

In september 2005 ben ik begonnen als woonbegeleider bij de woonvorm Meerwijk in Haarlem. Hier wonen mensen in individuele woningen, als ook in groepsverband. Ze krijgen zeven dagen van de week begeleiding en ondersteuning. Het contact met de bewoners, ze helpen hun wensen te realiseren is leuk en uitdagend. Naast het begeleiden en verzorgen, help je de mensen nadenken over wat ze echt willen in het leven en help je ze sturing daaraan te geven. Je komt allerlei obstakels tegen maar als het de cliënten dan uiteindelijk lukt hun doel te bereiken, dan is dat zo veel waard! De zekerheid die iemand weer (terug)krijgt, de trots die ze dan uitstralen... super!
Na twee leuke jaren ben ik overgestapt naar een ander team binnen de RIBW, namelijk het BZW-team (Begeleid Zelfstandig Wonen). De cliënten die ik begeleidde vanuit de functie ambulant begeleider, wonen zelfstandig en hebben verschillende hulpvragen, zeer divers en afwisselend werk!. Als ambulant hulpverlener wordt er nog meer van je creativiteit, flexibiliteit en verantwoordelijkheid gevraagd. Want omdat je maar een beperkte tijd bij de cliënt thuis bent, dien je in die tijd te observeren, de situatie in te schatten, beslissingen te nemen, te handelen en daarnaast te werken aan de wensen die iemand heeft. Echt een uitdaging!

Nu, 5 jaar later werk ik niet meer als begeleider, maar doe verschillende andere dingen die gericht zijn op zorg en ontwikkeling. Ik ben interne coach / consulent bij de RIBW. Ik coach op de methodiek SRH (Systematisch Rehabilitatiegericht Handelen) Ik begeleid collega’s bij methodisch handelen, doe op verzoek van een teamleider individuele coachingstrajecten en ben aanwezig bij cliënt en casuïstiek besprekingen. De bedoeling van deze coaching is dat er door alle werknemers binnen de RIBW systematisch rehabilitatiegericht gedacht en gehandeld wordt. Nadat de collega’s op cursus zijn geweest, helpen de interne coaches bij het in de praktijk brengen van de methodiek. Naast het coachen geef ik samen met iemand van GGZinGeest een training voor begeleiders over borderline en hoe hiermee om te gaan.
En sinds juni 2009 werk ik voor het sportmaatjesproject. Voor veel cliënten ligt de drempel om zelf een sportieve activiteit te ondernemen vaak hoog. Het doel van het project is om cliënten die meer willen bewegen, maar het niet alleen kunnen, een steuntje in de rug te bieden door ze te koppelen aan vrijwilligers. Samen er op uit, is leuker en drempelverlagend.

Het is leuk om te werken in een organisatie waar zoveel gebeurt. Je mag meedenken én meedoen. Zo werk ik aan de wensen van mijn cliënten en tegelijkertijd aan mijn eigen wensen! Ja, werken in de zorg is uitdagend, afwisselend en goed voor je ontwikkeling!

Esther Hoornweg
Medewerker sportmaatjesproject
Interne coach SRH

Marciel (23) is werkzaam bij OCK het Spalier in Zandvoort. Met haar SPH-diploma op zak begeleidt ze een groep kinderen met gedragsproblemen tussen de 6 en 13 jaar.

Ze had ooit een bijbaantje in Zandvoort. Als ze langs het gebouw fietste van Het Spalier dacht ze ‘daar wil ik later werken’. Nu is het dus zo ver. “Wij leren kinderen niet meteen boos te worden of anderen aan te kijken. Sociale vaardigheden dus. Het is erg afwisselend werk. De ene keer bespreek je een behandelingsdossier, de andere keer lig je met een groep kinderen op het strand. Ik heb op Het Spalier stage gelopen bij de intensieve behandelingsgroep. Als je een dossier leest dan denk je wel eens, wat erg dat dit in Nederland gebeurt. Ik werd daar uitstekend begeleid en heb er onder meer geleerd dat ik in mijn uppie de wereld niet kan veranderen.”

OCK het Spalier

Sytze Bruinsma volgde in Alkmaar de opleiding tot verpleegkundige. Omdat hij een paar theorievakken niet voldoende had afgesloten, zocht hij naar een organisatie waar hij én kon werken én zijn opleiding af kon maken. Het werd de Thuiszorg in Beverwijk.

“In het ziekenhuis was ik altijd al nieuwsgierig wat er met een patiënt aan de andere kant van de deur gebeurde. Het leuke van mijn werk is de diversiteit van de patiënten. Ik heb met allerlei verschillende ziektebeelden te maken. Met sommigen bouw je een hechte band op. Ik weet ver van te voren mijn werkrooster. Het betekent dat ik mijn sociale leven ondanks de onregelmatige diensten goed kan plannen. Ik sta zelfs elke zondag op het voetbalveld.”

Judith Knollenburg (27) is patiënten-begeleider op de ontslagafdeling van Heliomare. Ze werkte eerst 5 jaar met dementerende ouderen. Op zoek naar een andere uitdaging kwam ze in contact met Heliomare.

“Ik heb de opleiding Sociaal Pedagogische Hulpverlening gevolgd. Daar kan je binnen de zorgsector veel kanten mee op. Met dezelfde opleiding bij een andere werkgever totaal verschillend werk. Dat maakt deze sector extra interessant. Ik werk op een afdeling die mensen begeleidt bij hun terugkeer naar de samenleving. Dat doe ik 3 1/2 dag in de week. Een deel van de andere uren assisteer ik mijn vriend die een administratiekantoor heeft. Ik vind het een ideale combinatie.”

Heliomare

Nancy Wijkers werkt bij Nieuw Unicum in Zandvoort. Ze liep er eveneens stage.

“In het begin zag ik er wat tegenop om de zorg in te gaan. Ik volg wel de opleiding verzorgende, maar in eerste instantie was dat alleen maar theorie. Dat veranderde direct na mijn eerste stagedag toen ik echt met mensen bezig was. Wat mij trekt in de zorg voor mensen met een lichamelijke beperking zijn de contacten met de cliënten.

Alles staat in het teken van de cliënt. Verder word ik goed begeleid en heb ik aardige en hulpvaardige collega’s. Ik heb het zelfs zo naar mijn zin dat ik de overstap maak van BOL naar BBL. Dit houdt in dat ik 4 dagen werk en 1 dag per week op school zit. Ik vind het prettig in de praktijk bezig te zijn. Daar leer je natuurlijk het meest van.”

Nieuw Unicum

Anneclair van Veen (31) zag niets in werken met verstandelijk gehandicapten. Tijdens haar studie moest ze stage lopen in een woonvoorziening. Na drie weken was ze helemaal om.

“Dat was 15 jaar geleden. Ik heb vervolgens nog een HBO-studie afgerond. Ik werk voor De Hartekamp Groep in een mooie nieuwe woonvoorziening. Wij hebben jongeren die net uit huis zijn. Een jonge doelgroep, licht verstandelijk gehandicapte jongeren met een autistische stoornis die zich moeten ontwikkelen. Wij kijken wat ze aankunnen en wat ze kunnen leren. Mijn toekomst? Ik ben nu zorgcoördinator. Dat bevalt uitstekend omdat ik nu zowel op de werkvloer actief ben en mij bezighoud met de inhoudelijke kant van de zorg. Ik zou niets anders willen.”

De Hartekamp Groep

Joeri Boer (23 jaar) stond eerst achter de bar van de Silverstone Kartbaan. Via een oom belandde hij in de zorg.

Hij begon in een instituut voor mensen met een lichamelijke handicap, maar koos uiteindelijk voor het ziekenhuis. Sinds augustus 2007 is hij gediplomeerd Verpleegkundige A. “De acutere zorgverlening trok mij toch meer. Ik heb over mijn opleiding de vaste vier jaar gedaan. In het eerste jaar zat ik tien maanden in de schoolbanken. Vervolgens was het acht weken werken, twee weken school. Dat was ideaal. Het is leuk om met mensen te werken en de zorg verbreed enorm je kennis. De mogelijkheden om je verder te specialiseren zijn groot. Op dit moment trekt een specialisatie richting Intensive Care mij het meest.”