InfoPuntZorg

Passie voor de zorg

De keuze voor de zorg is een persoonlijk verhaal. Uiteenlopend van een heel bewuste keuze tot toevallige omstandigheden en van instroom als ‘jong grietje van 17’ tot aan een carrièreswitch op 55-jarige leeftijd welke hebben geleid tot een baan in de zorg. Maar hoe divers de achtergrond en de keuze voor de zorg ook is geweest, de overeenkomst spreekt uit de interesse in mensen: het werken met en zorgen voor mensen. Opvallend is de gedrevenheid en gepassioneerdheid waarmee men over hun werk spreekt.

Cynthia Woerde: “Met 17 jaar en 8 maanden ben ik begonnen als leerling ziekenverzorgster. Ik was echt nog een jong grietje. Om nou te zeggen dat het een heel bewuste keuze was op mijn zeventiende, nee. Ik werkte op zaterdag in de schoenen en moest naar school. Die schoenen vond ik maar niks. Door een advertentie ben ik bij Boerhave terecht gekomen. Het werk sprak me meteen aan omdat ik altijd al met mensen bezig was”.

Tineke de Baar:“Ik heb eerst de modevakschool gedaan. Dit was handig te combineren met kinderen thuis. Toen ik 38 jaar was en de kinderen naar school gingen, wilde ik wel eens wat anders. Door mijn schoonzus ben ik in de zorg terechtgekomen. Ze vonden me wel geschikt en ik heb daardoor heel veel opleidingen kunnen volgen: van bejaardenhelpende, bejaardenverzorgende tot aan het management middenkader”.

Mevrouw Groeneveldt-Schutte: “Ik ben pas op mijn 55ste de zorg ingegaan als bejaardenhelpende bij mensen thuis. Ik werkte al wel 31 jaar bij het Reinaldahuis. Ik woon hier aan de overkant, dus het was ook wel heel makkelijk. De zorg heeft me wel altijd aangetrokken. Ik ben geen kantoorpersoon. Ik vind het contact met mensen bijzonder, om ze een beetje warmte te kunnen geven. Vaak zien ze verder niemand op een dag”.

Astrid van Delden: “Ik wilde moeder en zuster worden toen ik klein was en dat is allebei gelukt. Had het al in me toen ik klein was: ging de hele buurt langs als een soort wijkverpleegster. Thee drinken met en boodschappen doen voor de mensen”.

Willeke Nieuwboer: “Ik ben leerling voor niveau 3, maar werk al wel 20 jaar in dit huis als afdelingsassistent. Ik zag een advertentie voor mijn dochter, maar hoe meer ik doorlas, hoe meer ik dacht: nee, dit is wat voor mij. De keuze om door te studeren is heel bewust geweest. Ik werkte op een dag als afdelingsassistent. Het was heel druk en ik was met nog maar 1 andere collega aanwezig op de vloer. Er was een terminale patiënt die gewassen moest worden, maar dat gaat heel moeilijk in je eentje, dus werd ik gevraagd om even te helpen. Daarvóór mocht ik nog niet eens haren kammen, laat staan iemand wassen. Dat ging zo liefdevol en mooi, dat ik dacht: ‘dit wil ik ook’ en daarom ben ik toen de opleiding gaan doen”.

Anneke Toet: “De combinatie van een brandwondencentrum en plastische chirurgie vind ik erg goed en waardevol. Als kind sprak het verzorgende me al aan. Het onderwijs heeft me ook altijd aangesproken, dus iets maatschappelijks moest het wel zijn. Ik was bijna 18 toen ik de verpleging in ging en ik heb hier nooit spijt van gehad. Werkend leren was dat: tien dagen werken, vier dagen vrij”.

‹‹ Terug naar het overzicht